مقدمه: افسردگی اختلال شایعی است که ممکن است هرفردی راتحت تاثیر قراردهد ولی برخی ازافراد جامعه مثل دانشجویان به دلیل موقعیت خاصی که دارندنسبت به این اختلال آسیب پذیرترند، لذا با تشخیص به موقع وزود هنگام این اختلال وعوامل تاثیرگذاردرآن، می توان فرصتی برای پیشگیری وجلوگیری ازپیشرفت ووخامت آن ونهایتا تامین بهداشت روانی افراد وجامعه فراهم نمود.هدف از اجرای این پژوهش توصیفی- تحلیلی ابتدا، شناسایی میزان شیوع افسردگی وآمادگی قلبی - تنفسی دانشجویان دختروپسر وسپس، بررسی میزان ارتباط بین این دو متغیر می باشد. موادوروشها: جهت سنجش میزان افسردگی از آزمون سنجش افسردگی بک و از آزمون شاتل ران، جهت برآورد حداکثراکسیژن مصرفی ، استفاده گردید. تعداد 240 دانشجوی دختر وپسربا میانگین سنی (5/1±84/20) و BMI (52/2±32/21) به صورت تصادفی انتخاب واین دوآزمون راانجام دادند. یافته ها: میزان افسردگی کل دانشجویان دانشگاه ملایر با استفاده ازآزمون سنجش افسردگی بک 11/8بدست آمد که افسردگی متوسطی به حساب می آیدودرصدشیوع افسردگی هم82/5% بدست آمد که نشان می داد،تعداد198 نفرازدانشجویان درجاتی ازافسردگی راازخود نشان داده اند البته این درصد دربین دختران 79/58% (113نفر) ودربین پسران 86/74% (85نفر) می باشد.که میزان افسردگی دانشجویان دانشگاه ملایر کمی بیشترازدانشجویان سایردانشگاه ها می باشد.همچنین میانگین آمادگی قلبی - تنفسی دانشجویان بااستفاده ازآزمون شاتل ران 40/5 میلی لیتر برکیلوگرم دردقیقه بدست آمدکه آمادگی هوازی متوسطی می باشد. بحث ونتیجه گیری: دربررسی ارتباط بین افسردگی وآمادگی قلبی - تنفسی دانشجویان ،ارتباط معنی داری بین این دومتغیردرسطح اطمینان 0/05 بدست نیامد(R=0/05 , Sig=0/44) یابعبارت دیگرمی توان گفت که میزان آمادگی قلبی – تنفسی تاثیر بارزی درافزایش یا کاهش میزان افسردگی دانشجویان نگذاشته است.اما بین معدل کل دانشجویان دختروافسردگی ارتباط معنی داری بدست آمد (R=0/23 , Sig=0/006). ولی این ارتباط دربین دانشجویان پسر معنی دارنبود(R=0/07, Sig=0/47).