هدف: این مطالعه با هدف تبیین نقش راهبردی برندینگ در توسعه ورزش همگانی و ارائه چارچوب مفهومی برای ارتقای مشارکت عمومی انجام شد. روششناسی: روش تحقیق از نوع مرور نظاممند که با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مطالعات معتبر بینالمللی انجام شد. دادهها از پایگاههای معتبر شامل اسکوپوس، وب آو ساینس، پابمد و گوگل اسکالر جمعآوری و با استفاده از کدگذاری استقرایی تحلیل شدند. یافتهها: یافتهها نشان داد که برندینگ در ورزش همگانی در سه سطح کلان (برندینگ مقصد)، میانی (برندینگ رویداد) و خرد (برندینگ شخصی و سازمانی) عمل میکند. مزایای شناساییشده شامل نهادینه کردن مشارکت پایدار، تسهیل کسب منابع مالی و ایجاد مزیت رقابتی بود. در مقابل، مهمترین چالشها محدودیت بودجه، شکاف دانش در برندینگ و تعدد ذینفعان بودند. راهحلهای پیشنهادی در قالب مدل برندینگ یکپارچه شامل توسعه راهبردهای منسجم، بهرهبرداری نوآورانه از پلتفرمهای دیجیتال و خلق تجربههای به یاد ماندنی بود.نتیجهگیری: برندینگ در ورزش همگانی نمایانگر یک سرمایهگذاری راهبردی با اثرات چندبعدی است که موفقیت آن نیازمند عزم جمعی، مشارکت نظاممند همه ذینفعان و بهرهگیری هوشمندانه از فناوریهای ارتباطی نوین است. این مطالعه با ارائه مدلی جامع، پایهای را برای توسعه راهبردهای علمی و مدیریت مؤثر در این عرصه بنیان مینهد.
